پاستل
پاستل یکی از نابترین و زندهترین مدیومهای هنری تاریخ
که رنگ آن مستقیماً از پیگمنت خالص تأمین میشود و هیچ ابزار دیگری نمیتواند حس مخملی، پودری و درخشان آن را بازتولید کند. این مدیوم که از قرن هجدهم توسط هنرمندانی چون روسو، دگا و مونه به اوج رسید، در سال ۲۰۲۵ دوباره در استودیوهای حرفهای، آموزشگاههای هنری و گالریهای سراسر جهان جایگاه ویژهای پیدا کرده است. ترکیب و ساختار پاستل پاستل اساساً از پیگمنتهای رنگی با خلوص بالا و مقدار بسیار ناچیزی بایندر (چسب) تشکیل شده است. همین حداقل بایندر باعث میشود رنگ پاستل زندهترین حالت ممکن را داشته باشد و نور را به شکلی منحصربهفرد بازتاب دهد.
پاستل در دو دسته اصلی تولید میشود:
پاستل خشک (گچی) و پاستل روغنی. پاستل خشک نرم: نرمترین نوع با بیشترین مقدار پیگمنت، مناسب برای کارهای گسترده و احساسی. پاستل خشک سخت:گرده کمتر، مناسب جزئیات و خطوط دقیق.
پاستل روغنی: بر پایه روغن و موم، چرب، غلیظ و بدون گرده قابل توجه. پاستل مدادی: پاستل درون پوشش چوبی برای کنترل بالا و جزئیات ریز.
ویژگیهای منحصربهفرد پاستل خلوص پیگمنت بسیار بالا (۸۰ تا ۹۵ درصد) که منجر به رنگهایی فوقالعاده زنده و درخشان میشود. بافت مخملی و پودری که حس لمس مستقیم رنگ را منتقل میکند. قابلیت لایهگذاری و محو شدن (blend) گسترده با انگشت، محوکن یا اسفنج. امکان اصلاح سریع و دقیق با پاککن خمیری. قابلیت ترکیب با مدیومهای مایع (آب، الکل، ترپنتین) برای ایجاد افکتهای متنوع. مناسبترین مدیوم برای ثبت نور، سایهروشن و حالات احساسی در پرتره و منظره. کاربردهای حرفهای پاستل پرترهنویسی واقعگرایانه و احساسی (بهویژه پوست، چشم و مو). منظرهنگاری و ثبت نور و جو (آسمان، مه، غروب). نقاشی فیگور و بدن انسان. ایلوستریشن مد و طراحی لباس. آثار گالریمحور و فروش در حراجیهای بینالمللی. آموزش پیشرفته هنرهای تجسمی در دانشگاهها و آموزشگاهها.
رنگآمیزی درمانی با پاستل (به دلیل کنترل بالا و گرده کمتر).
نکات نگهداری، تثبیت و ایمنی استفاده اجباری از فیکساتیو باکیفیت به صورت لایهبهلایه و نهایی. نگهداری آثار در جعبههای فومی یا با کاغذ شیشهای بین لایهها. قابگیری با فاصله و شیشه ضد UV برای جلوگیری از تماس مستقیم و محافظت در برابر نور. استفاده از ماسک تنفسی و کار در فضای دارای تهویه مناسب به دلیل گرده پیگمنت. پوشاندن دستها با کرم محافظ یا دستکش نازک برای جلوگیری از خشکی پوست.
تفاوت اساسی پاستل خشک (گچی) و پاستل روغنی:
پاستل خشک از پیگمنت خالص + حداقل صمغ تشکیل شده، فوقالعاده پودری و مخملی است، گرده زیادی تولید میکند، رنگ مات و زنده دارد، با انگشت و محوکن به بهترین شکل محو میشود، با آب یا الکل قابل حل شدن و ایجاد افکت آبرنگی است، نیاز ضروری به فیکساتیو دارد و عمدتاً برای پرتره، منظره و کارهای احساسی به کار میرود. پاستل روغنی از پیگمنت + روغن و موم تشکیل شده، بافت چرب و غلیظ دارد، تقریباً گرده نمیدهد، رنگ براقتر و پوششیتر ارائه میدهد، محو شدن آن با انگشت دشوارتر و با حلال (ترپنتین) عالی است، نیاز به فیکساتیو بسیار کمتری دارد و بیشتر برای پوستر، کارهای گرافیکی و میکسد مدیا مناسب است.