کتاب دوست من ون گوگ (نشر آبان)

کتاب دوست من ون گوگ اثر امیل برنار

ونسان ونگوگ در نامه‌ای به امیل برنار نوشت: «من اغراق می‌کنم، گاهی در سوژه تغییراتی می‌دهم، اما با این حال کل نقاشی را از خودم نمی‌سازم؛ برعکس، آن را آماده می‌یابم، اما باید در دنیای واقعی آن را باز کرد» . «دوست من ون گوگ»، نوشته امیل برنار، نقاش و نویسندهٔ فرانسوی و از نزدیک‌ترین دوستان ونگوگ، کتابی است که به جای بازگویی کلیشهٔ «نابغهٔ دیوانه»، تصویری انسانی و صمیمی از این هنرمند بزرگ به دست می‌دهد.

ترجمهٔ روان زهرا ابراهیمیان نیز، دسترسی مخاطبان فارسی‌زبان را به این اثر ارزشمند فراهم آورده است. آنچه این کتاب را از دیگر آثار دربارهٔ ونگوگ متمایز می‌سازد، شکل خاطره‌گونه و نامه‌محور آن است. برنار در این اثر، نه تنها به بازگویی خاطرات خود از دوستی با ونگوگ می‌پردازد، بلکه با گردآوری بیست و دو نامه از ونگوگ به خود و افزودن پیشگفتارهایی بر آن‌ها، نشان می‌دهد که چگونه این دو هنرمند دربارهٔ هنر، رنگ، زندگی و رنج با یکدیگر گفت‌وگو می‌کردند . برنار خود را «صمیمی‌ترین دوست او بعد از گوگن» می‌داند و همین نزدیکی، به روایت او اعتباری ویژه می‌بخشد . از سویی، مارتین بیلی، مورخ سرشناس هنر، با مقدمه‌ای کوتاه، اصالت اسناد و نامه‌های کتاب را تأیید کرده و خیال خواننده را آسوده می‌سازد که با اثری مستند روبه‌روست .

از نسبت دوست من ون گوگ با پست‌امپرسیونیسم، نامه‌نگاری هنری و تاریخ هنر مدرن گرفته تا نقش رنگ، احساس و تنهایی در آفرینش آثار ونگوگ، همه و همه در این کتاب با نگاهی جامع بررسی شده‌اند. این اثر، پاسخی است به نیاز پژوهشگران تاریخ هنر، دانشجویان نقاشی و تمامی کسانی که می‌خواهند فراتر از تماشای سطحی تابلوهای ونگوگ، به درک عمیق‌تری از انسانِ پشت آن‌ها دست یابند. قطع پالتویی این کتاب، همراهی آن را در سفر و حضر آسان ساخته و جلد شومیز آن، کتاب را برای استفادهٔ مکرر و کاربردی مناسب کرده است. کاغذ بالکی با کیفیتی سبک و مرغوب، بستری مناسب برای چاپ متون و نامه‌ها فراهم آورده و این کتاب با ۱۶۶ صفحه، گنجینه‌ای است از خاطره‌ها، نامه‌ها و تأمل‌ها که هر خواننده را در مسیر شناخت این هنرمند یاری می‌رساند.

«دوست من ون گوگ»، فراتر از یک زندگی‌نامه، دعوتی است به تأمل در معنای دوستی، هنر و رنج. این کتاب، برای پژوهشگران، دانشجویان، هنرمندان و تمامی علاقه‌مندان به تاریخ هنر و زندگی‌نامه‌نویسی، اثری ارزشمند و خواندنی است که می‌تواند جرقه‌ای برای نگاه‌های تازه و همدلی‌های عمیق‌تر باشد.

امید که این اثر، راهنمایی روشن‌گر برای نسل‌های امروز و فردای هنر ایران باشد و هر بار که گشوده می‌شود، مخاطب را به سفری در دنیای رنگ‌ها، نامه‌ها و خاطره‌ها فرا خواند و او را در مسیر پویایی و همدلی یاری رساند.