کتاب مکتب نگارگری شیراز (نشر فرهنگستان هنر)

کتاب مکتب نگارگری شیراز اثر یعقوب آژند

نگارگری ایران، در طول تاریخ پرفرازونشیب خود، شاهد ظهور مکتب ها و جریان های متعددی بوده که هر یک، به فراخور زمانه و مکان خویش، سبک و سیاقی متمایز و بدیع را به عرصه هنر این سرزمین عرضه داشته اند.

کتاب پیش رو، با عنوان «مکتب نگارگری شیراز»، اثر ارزشمند یعقوب آژند، یکی از جامعترین و موشکافانه ترین پژوهش ها در باب این مکتب درخشان و تأثیرگذار است. مؤلف ارجمند با نگاهی تاریخنگارانه و تحلیلی، این مجموعه جستارها را در اختیار مخاطب قرار داده تا از رهگذر آن، با زوایای پیدا و پنهان یکی از مهمترین ادوار هنر ایران آشنا گردد. آنچه این اثر را در میان متون مشابه ممتاز می سازد، رویکرد جامع مؤلف در تلفیق تاریخ هنر با بسترهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی عصر شکلگیری این مکتب است.

آژند در این جستارها، با بهرهگیری از منابع دستاول تاریخی و بررسی دقیق نسخ مصور برجای مانده، به کندوکاو در ابعاد گوناگون مکتب شیراز می پردازد و نشان میدهد که چگونه این شهر، در ادوار مختلف به ویژه عصر آل اینجو، تیموریان و ترکمانان، به یکی از مهمترین مراکز تولید نسخ خطی مصور بدل شد. مؤلف با نگاهی نمادپردازانه و زیبایی شناسانه، به تحلیل ویژگی های سبکی این مکتب شامل ترکیب بندی های ساده و شاعرانه، رنگ آمیزی های گرم و دلنشین، چهره های گرد و سیبی و فضای صمیمی و روایی آثار میپ ردازد و تأثیرپذیری آن از ادبیات غنایی و عرفانی فارس را به تصویر می کشد.

این کتاب همچنین به بررسی نسبت مکتب شیراز با سایر مکاتب نگارگری ایران، به ویژه مکتب تبریز و هرات، پرداخته و جایگاه آن را در سیر تحول هنر ایرانی به خوبی تبیین میکند. این مجلد، مرجعی است گران بها برای پژوهشگران، هنرمندان، دانشجویان رشته های هنرهای تجسمی و تاریخ هنر و تمامی دلبستگانی که شیفته هنر ایرانی و شناخت ریشه های هویتی آن هستند.

مطالعه این اثر، سفری است به دل تاریخ و فرهنگ کهن این سرزمین و فرصتی برای درک عمیق تر از ظرایف و رموز نگارگری در یکی از مهمترین دوره های شکوفایی آن. باشد که این جستارها، چراغ راهی برای بازشناسی میراث غنی هنر ایران و الهام بخش نسل امروز در خلق آثاری ماندگار باشد.