کتاب مجموعه اکفراسیس 13 (بلو) ( نشر آبان)

کتاب مجموعه اکفراسیس 13 بلو اثر درک جارمن

درک جارمن با اثر خود به نام بلو یکی از تکان دهنده ترین و در عین حال مینیمال ترین تجربه های هنری تاریخ سینما و ادبیات را رقم زده است. این اثر که در قامت سیزدهمین مجلد از مجموعه اکفراسیس منتشر شده است فراتر از یک متن ساده برای خواندن است و در حقیقت دعوتی است به ایستایی و تامل در مفاهیمی که کلمات به تنهایی از بیان آن عاجز هستند.

رنگ آبی برای جارمن تنها یک رنگ نیست بلکه فضایی است برای رهایی از محدودیت های بینایی و گریز به سوی بی کرانگی معنا. او در این اثر با تکیه بر تجربه شخصی خود از بیماری و مرگ به واکاوی عمیق هستی و جایگاه انسان در جهان می پردازد و خواننده را با حقیقتی مواجه می کند که در پسِ رنگ ها و تصاویر نهفته است. مهدی چاوش ور در ترجمه این اثر با درک ظرافت های زبانی و حس اندوه نهفته در سطور آن توانسته است لحنی متناسب با جهان شخصی درک جارمن خلق کند.

ترجمه او به گونه ای است که خواننده فارسی زبان می تواند به همان اندازه که مخاطب اصلی متن درک کرده است با مفاهیم غریب و در عین حال آشنای آن پیوند برقرار کند. مجموعه اکفراسیس که همواره به دنبال ارائه متون بنیادین و اندیشه محور بوده است با انتخاب بلو جایگاه خود را به عنوان محملی برای چاپ آثاری که مرزهای میان فرم و محتوا را جابجا می کنند تثبیت کرده است. این کتاب برای کسانی که در جستجوی مواجهه با هنر به مثابه زندگی هستند اثری حیاتی به شمار می آید. انتشارات کتاب آبان در انتشار این اثر از فرمت پالتویی بهره برده است که تصمیمی کاملاً هوشمندانه محسوب می شود. این قطع کوچک به مخاطب اجازه می دهد تا متن را مانند یک دفترچه خاطرات یا نامه ای خصوصی همراه داشته باشد و در لحظات خلوت به مطالعه آن بنشیند.

استفاده از کاغذ بالکی در این چاپ نیز انتخابی درخور است چرا که با بافت مات و رنگ طبیعی خود مانع از بازتاب آزاردهنده نور می شود و به خواننده کمک می کند تا با تمرکز بیشتری در اقیانوس آبی واژه های جارمن غرق شود. این تناسب میان ویژگی های فیزیکی کتاب و محتوای درونی آن نشان از درک عمیق ناشر از تجربه مطالعه دارد. بلو در نهایت نه یک کتاب درباره رنگ بلکه رساله ای در باب تداوم حیات در میان تاریکی است.

مطالعه این اثر برای علاقه مندان به سینمای تجربی هنرهای تجسمی و فلسفه هنر الزامی است. این کتاب به خواننده می آموزد که چگونه می توان در اوج رنج و فقدان به زیبایی اندیشید و از میان ویرانه های واقعیت جهانی خیالی و پایدار ساخت.