کتاب من خانه م، پاره نامه هایی از عباس کیارستمی (چاپ و نشر نظر)

کتاب من خانه م، پاره نامه هایی از عباس کیارستمی ترجمه سحر دولتشاهی

عباس کیارستمی، نامی که با سینمایش نه تنها مرزهای جغرافیایی، بلکه مرزهای زمان و حافظه را درنوردید، شاعری بود که دوربین را قلم خود ساخت و جهان را نه به روایت کلمات، که به روایت نگاه، نور و سکوت بازآفرینی کرد. کتاب حاضر، با عنوان «من خانه‌ام، پاره‌نامه‌هایی از عباس کیارستمی»، دریچه‌ای است به عمیق‌ترین و شخصی‌ترین لایه‌های وجود این هنرمند بزرگ.

این کتاب، مجموعه‌ای است از یادداشت‌ها، نوشته‌های پراکنده و پاره‌نامه‌هایی که کیارستمی در سال‌های مختلف زندگی خود بر جای گذاشته است؛ نوشته‌هایی که هر کدام، همچون قاب‌هایی از یک فیلم نادیده، گوشه‌ای از جهان‌بینی، تأملات فلسفی، دغدغه‌های انسانی و نگاه شاعرانه او را به تصویر می‌کشند. این اثر، با مقدمه‌ای از بهمن کیارستمی و ترجمه‌ای روان از سحر دولتشاهی، در اختیار مخاطب قرار گرفته است. عنوان کتاب، «من خانه‌ام»، که برگرفته از نگاه کیارستمی به مفهوم خانه، بودن، تعلق و ریشه‌هاست، گویای عمق این اثر است؛ جایی که هنرمند، از میان واژه‌ها و سکوت‌ها، خانه‌ای می‌سازد برای اقامت اندیشه و زیستن لحظه‌ها.

آنچه این کتاب را از سایر آثار منتشرشده درباره کیارستمی متمایز می‌سازد، رویکرد شخصی، صمیمی و در عین حال تأمل‌برانگیز آن است. این پاره‌نامه‌ها، برخلاف مصاحبه‌ها و گفت‌وگوهای رسمی، نوشته‌هایی هستند که کیارستمی برای خود نوشته است، نه برای انتشار؛ نوشته‌هایی که در آن‌ها، از مرگ و زندگی، تنهایی و بودن، طبیعت و انسان، سینما و نگاه، شرق و غرب، کودکی و پیری، عشق و فقدان سخن گفته است. مطالعه این پاره‌نامه‌ها، همچون تماشای فیلم‌های کیارستمی، مخاطب را به تأمل در ساده‌ترین و در عین حال عمیق‌ ترین پرسش‌های هستی دعوت می‌کند و نشان می‌دهد که شاید بزرگ‌ترین هنر کیارستمی، نه در فیلم‌ هایش که در نگاه او به جهان و انسان بود. از نقاط قوت این اثر، ساختار آزاد و پاره‌پاره آن است که هم‌خوان با روحیه کیارستمی و نگاه ضد ساختار گرایانه او به هنر و زندگی است.

هر پاره‌نامه، دریچه‌ای مستقل به سوی یکی از ابعاد فکری و عاطفی این هنرمند می‌گشاید و خواننده را در سفری سیال و پر از کشف و شهود همراه می‌کند. همچنین، مقدمه بهمن کیارستمی، با نگاهی فرزندانه و در عین حال هنرمندانه، تصویری انسانی و نزدیک از این هنرمند بزرگ ارائه می‌دهد و مخاطب را برای ورود به عمق این پاره‌نامه‌ها آماده می‌سازد. ترجمه سحر دولتشاهی نیز با حساسیت و دقتی که نسبت به زبان و فضای معنایی کیارستمی دارد، توانسته است لحن ساده، شاعرانه و در عین حال فلسفی این نوشته‌ها را به فارسی منتقل کند.