کتاب احضار امر غایب: روایتی از معماری بهرام شیردل (چاپ و نشر نظر)

کتاب احضار امر غایب روایتی از معماری بهرام شیردل اثر لیلا اکبری

این کتاب یکی از عمیق‌ ترین و تأمل‌ برانگیزترین آثاری است که در سال‌های اخیر به معماری ایران زمین پرداخته است. این کتاب در قطع رقعی و با نوع جلد شومیز طراحی شده است؛ انتخابی هوشمندانه که با وجود حجم قابل‌توجه ۴۲۵ صفحه، همچنان حمل‌ونقل آسان و مطالعه‌ای لذت‌بخش را برای مخاطب فراهم می‌کند.

جلد شومیز، با بی‌پیرایگی و سادگی خود، مخاطب را به سفری بی‌حاشیه در دل معماری اصیل ایرانی دعوت می‌کند؛ سفری که در آن، هر صفحه، گوشه‌ای از نبوغ بهرام شیردل را آشکار میسازد. کاغذ بالکی به‌کاررفته در این کتاب، نقشی اساسی در تجربهٔ مطالعه ایفا کرده است. این نوع کاغذ با وزن سبک و بافت نرم خود، نه‌تنها حجم ۴۲۵ صفحه را قابل‌تحمل می‌کند، بلکه با جذب مناسب مرکب و عدم بازتابش نور، چشمان مخاطب را برای ساعات متمادی مطالعه، خسته نمی‌کند. کاغذ بالکی، با آن حس گرم و صمیمی خود، فضایی دلنشین برای غوطه‌وری در لایه‌های پنهان معماری شیردل فراهم آورده است؛ معماری‌ای که همواره در جست‌وجوی پیوند میان زمین و آسمان، سنت و مدرنیته، و حضور و غیاب بوده است.

استفاده از زبان فارسی در این اثر، با قلم شیوا و دقیق لیلا اکبری، امکان درک عمیق مفاهیم معماری را برای مخاطب ایرانی فراهم کرده است. مؤلف با تسلط بر تاریخ معماری و شناخت عمیق از اندیشه‌های بهرام شیردل، توانسته است روایتی منسجم و پرمعنا از این معمار بزرگ ارائه دهد. او با نگاهی موشکافانه، آثار شیردل را نه‌تنها از منظر فرم و عملکرد، بلکه از دریچهٔ فلسفه، عرفان و هویت ایرانی بررسی می‌کند. این کتاب، که توسط نشر نظر منتشر شده است، گواهی بر تعهد این انتشارات به ارائهٔ آثاری ارزشمند در حوزهٔ هنر و معماری است. نشر نظر با سابقه‌ای درخشان، همواره بستری برای انتشار اندیشه‌های ناب و ماندگار فراهم کرده است.

عنوان کتاب، «احضار امر غایب»، به‌خوبی نشان‌دهندهٔ رویکرد مؤلف است؛ تلاشی برای بازخوانی و بازآفرینی آنچه در معماری شیردل، همواره در پس‌زمینهٔ حضور، غایب بوده است. لیلا اکبری با کندوکاو در پروژه‌های شاخص شیردل، از باغ‌های ایرانی تا فضاهای عمومی معاصر، نشان می‌دهد که چگونه این معمار بزرگ، با بهره‌گیری از مفاهیمی چون نور، آب، هندسه و سکوت، فضایی خلق می‌کند که فراتر از عملکرد صرف، به مثابهٔ آیینی برای ادراک و حضور معنا می‌یابد.

در نهایت، «احضار امر غایب» فراخوانی است برای بازنگری در نسبت ما با فضا، مکان و هویت. این کتاب، با آن ۴۲۵ صفحهٔ ارزشمند و کاغذ بالکی لطیف، ما را به هم‌نشینی با معماری دعوت می‌کند که در عین ملموس بودن، همواره به امری غایب و ناپیدا اشاره دارد؛ امری که شاید همان روح جاودانهٔ معماری ایرانی باشد.