کتاب سیری بر تاریخ داستان پردازی آوازی و موسیقیایی در ایران (نشر سوره مهر)

کتاب سیری بر تاریخ داستان پردازی آوازی و موسیقیایی در ایران اثر هوشنگ جاوید

پژوهشی درباره یکی از پیوندهای مهم در فرهنگ موسیقایی و روایی ایران است؛ پیوندی که در آن داستان، آواز و موسیقی در کنار یکدیگر قرار می گیرند و روایت را از طریق صدا، ملودی و اجرا به مخاطب منتقل می کنند. داستان پردازی آوازی را می توان بخشی از میراث شفاهی ایران دانست که در طول زمان، روایت های تاریخی، حماسی، عاشقانه و فرهنگی را از نسلی به نسل دیگر منتقل کرده است. در فرهنگ ایرانی، روایتگری همواره تنها به زبان گفتار وابسته نبوده و موسیقی نیز نقش مهمی در شکل دادن به فضای داستان و انتقال احساسات داشته است.

آوازخوان، نقال یا راوی با بهره گیری از لحن، ریتم، تکرار و عناصر موسیقایی، روایت را از شکل یک متن ساده فراتر می برد و آن را به تجربه ای شنیداری تبدیل می کند. بررسی این شیوه ها می تواند نشان دهد که چگونه موسیقی در حفظ و انتقال حافظه جمعی و روایت های فرهنگی نقش داشته است. اهمیت چنین پژوهشی در توجه هم زمان به جنبه های موسیقایی و روایی این میراث است. بررسی تاریخی داستان پردازی آوازی و موسیقیایی، فرصتی فراهم می کند تا تغییرات شیوه های اجرا، نقش راویان و خوانندگان و جایگاه روایت های موسیقایی در زندگی اجتماعی ایرانیان بهتر شناخته شود.

این موضوع همچنین ارتباط میان موسیقی، ادبیات شفاهی، آیین ها و سنت های نمایشی را آشکارتر می کند. «سیری بر تاریخ داستان پردازی آوازی و موسیقیایی در ایران» می تواند برای پژوهشگران و دانشجویان موسیقی، ادبیات، فرهنگ عامه و مطالعات فرهنگی و همچنین علاقه مندان به تاریخ موسیقی ایران، اثری قابل توجه باشد. کتاب با دنبال کردن مسیر تاریخی این شیوه روایت، توجه مخاطب را به بخشی از میراث شفاهی و موسیقایی ایران جلب می کند؛ میراثی که در آن قصه و موسیقی، در کنار یکدیگر، حافظ خاطره و فرهنگ یک جامعه بوده اند.