کتاب ترجمه تنهایی، نوشته هایی از سینما (نشر چشمه)

کتاب ترجمه تنهایی، نوشته هایی از سینما اثر صفی یزدانیان

مجموعه ای از نوشته های صفی یزدانیان درباره سینما، فیلم ها و تجربه تماشای آنهاست؛ کتابی که سینما را فقط به عنوان مجموعه ای از تصاویر متحرک و روایت های داستانی دنبال نمی کند، بلکه آن را بهانه ای برای اندیشیدن به انسان، خاطره، احساس و تنهایی قرار می دهد. عنوان کتاب نیز به همین نگاه نزدیک است؛ گویی تماشای فیلم و نوشتن درباره آن، تلاشی برای ترجمه تجربه هایی است که همیشه به سادگی در زبان جای نمی گیرند.

نوشته های این مجموعه از منظر یک فیلم بین و نویسنده شکل گرفته اند و در آنها می توان به رابطه میان سینما و زندگی توجه کرد. فیلم ها در چنین نگاهی تنها موضوع نقد یا تحلیل نیستند؛ آنها می توانند خاطره ای را زنده کنند، احساسی فراموش شده را به یاد آورند یا دریچه ای برای نگاه دوباره به جهان و آدم های پیرامون باشند. همین رویکرد، نوشته های سینمایی را از گزارش صرف درباره فیلم ها جدا می کند و به آنها کیفیتی شخصی و ادبی می بخشد. صفی یزدانیان در مواجهه با سینما، به جزئیات و ظرافت هایی توجه دارد که گاهی در نگاه نخست از چشم مخاطب پنهان می مانند. اهمیت یک تصویر، سکوت یک شخصیت، فضای یک صحنه، موسیقی، حرکت دوربین یا حتی حسی که پس از پایان فیلم در ذهن باقی می ماند، می تواند بخشی از تجربه سینمایی باشد.

از این منظر، کتاب فرصتی برای بازاندیشی در شیوه تماشای فیلم و رابطه میان اثر هنری و مخاطب فراهم می کند. «ترجمه تنهایی» برای علاقه مندان به سینما، نقد فیلم و ادبیات، اثری خواندنی است؛ به ویژه برای کسانی که سینما را تنها سرگرمی نمی دانند و در فیلم ها به دنبال تجربه ای انسانی و عاطفی هستند.

قطع وزیری و چاپ بالکی نیز با ماهیت نوشتاری اثر هماهنگ است. این کتاب را می توان دعوتی به تماشای دوباره سینما دانست؛ تماشایی که گاهی از پرده آغاز می شود و در خاطره و ذهن مخاطب ادامه پیدا می کند.