دیوان حافظ شیرازی قابدار، جیبی، خط جعفری تبار (انتشارات گویا)

دیوان حافظ شیرازی خوشنویسی حسین جعفری تبار

این اثر، گنجینه‌ای است ماندگار که در آن، طنین کلام دل‌نشین حافظ با هنر چشمنواز خوشنویسی، پیوندی ناگسستنی یافته و جلوگاهی تازه از زیبایی را پیش روی مشتاقان گشوده است. حسین جعفری‌تبار، این استاد مسلم هنر خوشنویسی، با قلمی استوار و روحی لطیف، اشعار نغز خواجه را در قالبی بدیع و هنرمندانه نقش بسته و به هر بیت، جان و جلوه‌ای دوباره بخشیده است. انتخاب قطع جیبی برای این مجموعه، تدبیری هوشمندانه است تا این گنجینهٔ ادبی، همواره همراه و مونس دیرینه‌ خوانان در سفر و حضر باشد.

جلد سخت و استوار این کتاب، همچون حرزی بر گوهرهای درون، از اوراق آن محافظت کرده و کاغذ گلاسه نیز با کیفیتی ممتاز، وضوح و درخشش خطوط نستعلیق را دوچندان ساخته است. این اثر با ۶۵۰ صفحه، فرصتی است برای غوطه‌وری در اقیانوس بی‌کران اندیشهٔ حافظ؛ جایی که هر غزل، دریچه‌ای است به عرفان، عشق، نقد اجتماعی و رندی‌هایی که قرن‌هاست جان‌های تشنه را سیراب می‌کند. نکتهٔ شایان و بی‌نظیر در این چاپ، گنجاندن ۵۰ غزل برگزیده همراه با ترجمهٔ انگلیسی روان و دقیق در کنار متن فارسی است.

این ویژگی ارزشمند، این نسخه را از یک دیوان صرف، به پلی فرهنگی میان پارسی‌گویان و جهانیان بدل ساخته و امکان بهره‌مندی پژوهشگران، دانشجویان ادبیات تطبیقی و تمامی علاقه‌مندان به شعر عرفانی ایران را در سراسر جهان فراهم آورده است. ترجمهٔ انگلیسی این غزل‌ها، با حفظ ایجاز و ظرافت‌های معنایی کلام حافظ، تلاش کرده تا رمز و راز نهفته در استعاره‌ها و تمثیل‌ های خواجه را تا حد ممکن به زبانی دیگر انتقال دهد و نشان دهد که ادب غنایی این سرزین، چه اندازه جهانی و زمان‌ شکن است.

ارزش این اثر، تنها به جنبه‌های هنری و ادبی آن خلاصه نمی‌شود. دیوان حافظ، همواره در فرهنگ ایرانی، جایگاهی فراتر از یک مجموعهٔ شعر داشته است؛ فال و تفأل به این دیوان، سنتی دیرینه است که نشان از اعتماد و باور مردم به ژرفای کلام خواجه دارد. این کتاب، با خوشنویسی چیره‌دستانه و ترجمه‌ای همراه، این سنت را با ظرافتی نو تداوم بخشیده و آن را به ابزاری برای شناخت فرهنگی و گفت‌وگوی میان‌فرهنگی تبدیل کرده است.

مخاطب این اثر، چه فارسی‌ دان و چه انگلیسی‌ خوان، می‌تواند در لابه‌لای ابیات، نشانه‌هایی از هویت ایرانی، اندیشه‌های عرفانی و شکوه زبان فارسی را بازشناسد. در جهانی که ادبیات کلاسیک، گاه در هیاهوی مدرنیته به حاشیه رانده می‌شود، آثاری چون این دیوان، یادآور غنای بی‌ پایان میراث مکتوب ما هستند. امید که این مجلّد ارجمند، مونسی مهربان در خلوت‌های تنهایی، مرجعی پربار برای پژوهشگران، و تحفه‌ای نفیس برای اهل معنا باشد و هر بار که گشوده می‌شود، طراوت و شادابی کلام حافظ، جان خواننده را نوازش دهد.