دیوان حافظ؛ فارسی-عربی (وزیری، تحریر، گالینگور) (نشر مهراندیش)

دیوان حافظ دو زبانه (فارسی-عربی)

در این روزگار که هر کس به گونه ای با حافظ پیوند دارد، از فال گرفتن در شب‌های یلدا تا خواندن غزل‌هایش در خلوت‌های تنهایی، خرسندیم که نسخه‌ای دوزبانه از این دیوانِ جاودانه را تقدیم شما می‌نماییم. این کتاب، گنجینه‌ای است از غزل‌های جاودانه‌ای که در آن، عشق، عرفان، نقد اجتماعی و رندی در هم‌ آمیخته و جهانی از معنا و زیبایی پدید آورده‌اند.

حافظ شیرازی، این طلایه‌دار ادب غنایی پارسی، با سخنانی که هم‌چون زمزمه‌ای از دلِ غیب بر زبان جاری شده، قرن‌هاست که مرشد و مونس جان‌های شیفته است و این دیوان، آیینه‌ای تمام‌نما از اندیشه و هنر او به شمار می‌آید. آنچه این نسخه را از دیگر چاپ‌های دیوان حافظ متمایز می‌سازد، حضور هم‌زمان دو زبان فارسی و عربی در کنار یکدیگر است. این ویژگی ارزشمند، مرزهای زبانی را درنوردیده و این گنجینهٔ پارسی را به پلی فرهنگی برای گفت‌وگو با جهان عرب بدل ساخته است.

مترجم گران‌قدر، محمدرضا میرزاجان، با ترجمه‌ای دقیق و ادبی، کوشیده است تا ظرایف و لطایف نهفته در غزل‌های حافظ را تا حد ممکن به زبان عربی منتقل کند و نشان دهد که پیام خواجه، فارغ از هر مرز زبانی و جغرافیایی، با جان آدمی سخن می‌گوید. این ویژگی، کتاب را به مرجعی ارزشمند برای دانشجویان ادبیات تطبیقی، عرفان و تمامی پژوهشگرانی تبدیل کرده است که به دنبال شناخت عمیق‌تر از تأثیر حافظ در فرهنگ اسلامی هستند.

قطع رحلی این دیوان، تدبیری هوشمندانه است تا مخاطب بتواند جزییات هنرنمایی‌های خوشنویسی اثر را به تماشا بنشیند. استاد اسرافیل شیرچی، با قلمی استوار و روحی لطیف، بر خطوط نستعلیق این کتاب، شکوه و جلالی تازه بخشیده و هر غزل را چون نگینی بر صفحه نشانده است. جلد سخت و کاغذ گلاسه مرغوب، بر زیبایی و ماندگاری این اثر افزوده و آن را به اثری شایستهٔ تقدیم و ماندگار در کتابخانه‌های شخصی و مراکز فرهنگی تبدیل ساخته است.

این دیوان با ۶۰۸ صفحه، فرصتی است برای غوطه‌وری در اقیانوس بی‌کران اندیشهٔ حافظ و بهره‌مندی از ترجمهٔ عربیِ روان و شیوای آن. امید که این اثر ارجمند، مونسی مهربان در خلوت‌های تنهایی و مرجعی پربار برای پژوهشگران باشد و هر بار که گشوده می‌شود، طراوت و شادابی کلام حافظ، جان خواننده را نوازش دهد.