کتاب عکاسی پس از پست مدرنیسم بارت استیگلیتس و هنر خاطره (نشر گیلگمش)

کتاب بارت استیگلیتس و هنر خاطره اثر دیوید بیت

«عکاسی پس از پست‌مدرنیسم» را می‌توان ادامه‌ای دانست بر همان پرسشی که رولان بارت در «اتاق روشن» پیش نهاد: عکس، چه نسبتی با خاطره و زمان دارد؟ اما دیوید بیت در این کتاب، این پرسش را از دل جهان پس از پست‌مدرنیسم بازخوانی می‌کند؛ جهانی که در آن، تصویر از مرزهای هنر و رسانه فراتر رفته و در گردش روزمره، ادراک ما از زمان و حافظه را دگرگون ساخته است .

«عکاسی پس از پست‌مدرنیسم: بارت، استیگلیتس و هنر خاطره»، نوشتهٔ دیوید بیت، با ترجمهٔ محمدرضا ابوالقاسمی و ویراستاری امیر نصری، از سوی نشر گیلگمش منتشر شده است؛ کتابی که در ۳۲۳ صفحه و قطع رقعی، خواننده را به تأملی دوباره در نسبت تصویر، حافظه و جامعه فرا می‌خواند . آنچه این اثر را از دیگر کتاب‌های نظری عکاسی متمایز می‌سازد، رویکرد آن به «پس‌مدرنیسم» نه به عنوان یک دورهٔ بسته، بلکه به مثابهٔ وضعیتی است که هنوز در آن نفس می‌کشیم.

بیت در این کتاب، نه تنها به بازخوانی آرای بارت در «اتاق روشن» می‌پردازد، بلکه با گذر از آثار عکاسانی چون آلفرد استیگلیتس، جف وال، سیندی شرمن و لوری سیمونز، نشان می‌دهد که چگونه عکس‌ها در فضای عمومی و خصوصی طنین می‌اندازند و معنایی سیال و وابسته به بافت اجتماعی می‌سازند . مفاهیمی چون آرشیو، رؤیا، خاطره و زمان، ابزارهایی هستند که بیت برای بازخوانی این وضعیت به کار می‌گیرد و نشان می‌دهد که «پس‌آیندی» چگونه در تحول عکاسی مدرن و معاصر ظاهر می‌شود .

از سویی، بیت که خود استاد عکاسی در دانشگاه وست‌مینستر لندن است، در این کتاب تنها به تحلیل نظری بسنده نمی‌کند؛ او با انتخاب تصاویری مشخص و خوانش‌های دقیق آن‌ها، مسیری عملی برای درک پیچیدگی‌های عکاسی معاصر پیش می‌نهد . جلد شومیز این کتاب، همراهی آن را در کلاس درس و خلوت اندیشه آسان ساخته و آن را برای استفادهٔ مکرر مناسب کرده است. این کتاب با ۳۲۳ صفحه، گنجینه‌ای است از تحلیل‌ها، مثال‌ها و بینش‌هایی که هر خواننده را در مسیر شناخت عکاسی پس از پست‌مدرنیسم یاری می‌رساند. «عکاسی پس از پست‌مدرنیسم»، فراتر از یک کتاب نظری، دعوتی است به تأمل در تصویرهایی که هر روز می‌بینیم و بی‌آنکه بدانیم، حافظه و ادراک ما را شکل می‌دهند.

این کتاب برای پژوهشگران تاریخ هنر، مطالعات تصویری، فلسفه و تمامی علاقه‌مندان به عکاسی و نظریهٔ فرهنگی، اثری ارزشمند و مرجع است. امید که این نسخه، راهنمایی روشن‌گر برای نسل‌های امروز و فردای مطالعات تصویری در ایران باشد و هر بار که گشوده می‌شود، مخاطب را به سفری در دنیای عکس‌ها، خاطره‌ها و معناهای تازه فرا خواند.